...τα φτερά άπλωσε πλέρια, άκρη ο κόσμος δεν έχει, είναι πι' όμορφοι οι άγνωστοι πάντα γιαλοί, η ζωή μια δροσιά είναι, ένα κύμα, ας το φέρει όπου θέλει τ' αγέρι, όπου ξέρει τ' αγέρι...
[...]
Ασε τότε το κύμα όπου θέλει να σπάζει, ασ' τις ζάλες να σέρνουν τυφλά τη καρδιά κι αν τριγύρω βογγά κι αν ψηλά συννεφιάζει, κάπου ο ήλιος σε κάποιο γιαλό θα γελά κι αν πικρό τη ψυχή σου το δάκρυ τη ραίνει πάντα κάπου κρυφή, μια χαρά τη προσμένει.
[...]
"... Όταν κοιτάς απο ψηλά μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά και συ τον πήρες σοβαρά και συ τον πήρες σοβαρά
Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα και τα κανόνια με παιχνίδια από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε οι ομορφιές και τα στολίδια
Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε από ψηλά αν το κοιτάξεις θα σου φανεί τόσο ασήμαντο που στη στιγμή θα το ξεχάσεις ...".
Coins
Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε
από ψηλά αν το κοιτάξεις
θα σου φανεί τόσο ασήμαντο
που στη στιγμή θα το ξεχάσεις ...".